نوع ورودی قابلپذیرش در مدل منتخب
پاسخها را با داده و معیار پذیرش مشخص بسنجید؛ کیفیت یک نمونه را به همه درخواستها تعمیم ندهید.
خانواده Gemini را برای دستیارها و پردازش محتوا بررسی کنید. اگر پروژه به ورودی تصویر یا چندرسانهای وابسته است، پشتیبانی همان نسخه و مسیر API را پیش از اتصال کنترل کنید.
یک خانواده مدل، پاسخ یکسانی برای همه مسائل ندارد. این سه محور را در آزمون اولیه وارد کنید.
پاسخها را با داده و معیار پذیرش مشخص بسنجید؛ کیفیت یک نمونه را به همه درخواستها تعمیم ندهید.
اندازهگیری را با الگوی درخواست و طول محتوای واقعی محصول انجام دهید.
مشخصات نسخه انتخابی را در پنل بررسی کنید و پیش از استفاده اصلی اتصال را آزمایش کنید.
برای «خلاصهسازی و دستهبندی محتوا»، ورودی کاربر را از دستور اصلی جدا کنید. فقط زمینه مرتبط را به Google Gemini بدهید و دسترسی به داده را پیش از ساخت درخواست بررسی کنید.
ارتباط با Google Gemini را در Backend نگه دارید. زمان انتظار، سقف خروجی و رفتار درخواست ناموفق را مشخص کنید؛ تکرار خودکار بدون سقف میتواند مصرف را افزایش دهد.
خروجی Google Gemini را پیش از نمایش یا اجرای اقدام بررسی کنید. برای «دستیار اطلاعاتی محصول» مسیر بازبینی انسانی و پاسخ جایگزین در نظر بگیرید.
انتخاب را از مسئله محصول شروع کنید و با آزمون کیفیت ادامه دهید.
پاسخهای موردانتظار و مواردی که به بازبینی انسانی نیاز دارند را تعریف کنید.
برای دادهها و زبان تخصصی خودتان، مجموعه نمونه قابلتکرار بسازید.
خروجی قابلقبول، مدیریت خطا و هزینه استفاده را پیش از توسعه گسترده مشخص کنید.
مدل، ورودی و معیار پذیرش را مشخص کنید؛ سپس اتصال را با یک نمونه محدود آزمایش کنید.
شناسه مدل و فرمت درخواست را از پنل بردارید؛ ورودی آزمایش نباید حاوی داده حساس باشد.
کیفیت خروجی و مصرف توکن را روی یک نمونه واقعی بسنجید و نتیجه قابلقبول را تعریف کنید.
کلید API را در Backend نگه دارید و مدیریت خطا، سقف مصرف و بازبینی خروجی را در محصول لحاظ کنید.
مصرف Google Gemini را به تفکیک ورودی، خروجی و قابلیت محصول ثبت کنید. برای درخواستهای ناموفق و تلاش مجدد نیز سقف بگذارید؛ یک بسته بزرگ جایگزین کنترل مصرف نیست.
کلید API را محرمانه نگه دارید، محتوای حساس را در لاگ ثبت نکنید و پیش از ارسال داده مشتری، شرایط پردازش و نگهداری داده را بررسی کنید.
برای نوع ورودی قابلپذیرش در مدل منتخب مجموعه آزمون ثابت داشته باشید. تغییر مدل یا دستورها را روی همان نمونهها بسنجید و پیش از انتشار نتیجه را با نسخه قبل مقایسه کنید.
هزینه را برای رسیدن به خروجی قابلقبول بسنجید؛ قیمت واحد توکن فقط یکی از معیارهای انتخاب مدل است.
مقایسه بستههای توکن ←برای «خلاصهسازی و دستهبندی محتوا» پاسخ مرجع تعریف کنید و نتیجه را با همان معیار بسنجید.
زمان اولین پاسخ و دریافت خروجی کامل را جداگانه بررسی کنید.
تعداد درخواست، طول زمینه و تکرار خطا بر مصرف کل بسته اثر میگذارند.
فرمت خروجی و قابلیتهای نسخه منتخب باید با مسیر اتصال شما هماهنگ باشند.
از اولین درخواست تا آمادهسازی انتشار، مسیر را با اسکرول دنبال کنید.
یک درخواست آزمایشی از Backend بفرستید و ساختار پاسخ را بررسی کنید.
نمونه «خلاصهسازی و دستهبندی محتوا» را از نظر کیفیت، زمان پاسخ و مصرف توکن ارزیابی کنید.
کلید API را در کد عمومی قرار ندهید و برای خطا یا قطع ارتباط، پاسخ مناسب در نظر بگیرید.
قابلیت نسخهها و مسیرهای ارائه یکسان نیست. نام خانواده بهتنهایی کافی نیست؛ فرمت فایل، محدودیت حجم و انواع ورودی را در مشخصات مدل قابلاستفاده بررسی کنید.
فهرست نسخهها و وضعیت دسترسی را در پنل هوش مصنوعی بررسی کنید. قبل از اتصال اصلی، یک درخواست آزمایشی با همان شناسه مدل ارسال کنید.
طول ورودی و خروجی، تعداد درخواستها، نسخه مدل و تعرفه همان مسیر ارائه را در نظر بگیرید. مصرف یک نمونه واقعی را اندازه بگیرید و برای تکرار درخواستها نیز بودجه لحاظ کنید.
پیش از ارسال، مجوز دسترسی و سیاست پردازش و نگهداری داده سرویس را بررسی کنید. داده غیرضروری را حذف یا ناشناسسازی کنید و کلید خصوصی API را در مرورگر قرار ندهید.
کاربرد موردنظر، حجم درخواست و بودجه مصرف را مطرح کنید تا گزینههای Google Gemini و بسته مناسب را بررسی کنیم.
در این راهنما با کاربردهای مدل، ارزیابی کیفیت پاسخ، هزینه توکن و مراحل اتصال امن به محصول آشنا میشوید.